روشهاي ذخيره سازي برق در ايستگاههاي قدرت
يكي از مسائلي كه امروزه در سيستمهاي قدرت به ويژه شبكه قدرت ايران – بسيار مورد توجه برنامهريزان و بهرهبرداران سيستم قرار دارد، تغييرات زياد و عدم يكنواخت بودن منحني بار در ساعات مختلف شبانهروز است. اين موضوع منجر شده است تا تنها در ساعات پيك بار از تمامي ظرفيت نصب شده توليد كشور استفاده شود و در ساعات كم باري و ميان باري مقدار زيادي از ظرفيت نصب شده خارج از مدار باشد كه اين مطلب به معناي خواب سرمايه است. اين مشكل كمابيش در شبكههاي قدرت دنيا كه داراي منحنيهاي بار با تغييرات زياد هستند مشاهده ميشود. اين موضوع محققان را برآن داشته است تا با نگاهي به تجربيات بشر و پيشزمينه ذخيرهسازي از ديرباز، در انديشه ذخيره كردن انرژي الكتريكي باشند.
از آنجا كه هزينه توليد برق و قيمت فروش آن در ساعات مختلف شبانهروز با توجه به راهافتادن بازار برق، تفاوتهاي چشمگيري دارد، بنابراين ايده ذخيرهسازي برق در ساعات غير پيك (برق ارزان) و استفاده از آن در ساعات پيك (برق گران) مطرح شد. روشهاي مورد مطالعه ذخيرهسازي برق به شرح زير هستند: ذخيرهساز هواي فشرده، ذخيرهسازي چرخ طيار، ذخيرهساز حرارتي، ذخيرهساز مغناطيسي ابر رسانا و ذخيرهساز ابرخازن.
از آنجا كه هزينه توليد برق و قيمت فروش آن در ساعات مختلف شبانهروز با توجه به راهافتادن بازار برق، تفاوتهاي چشمگيري دارد، بنابراين ايده ذخيرهسازي برق در ساعات غير پيك (برق ارزان) و استفاده از آن در ساعات پيك (برق گران) مطرح شد. روشهاي مورد مطالعه ذخيرهسازي برق به شرح زير هستند: ذخيرهساز هواي فشرده، ذخيرهسازي چرخ طيار، ذخيرهساز حرارتي، ذخيرهساز مغناطيسي ابر رسانا و ذخيرهساز ابرخازن.
+ نوشته شده در جمعه هشتم شهریور ۱۳۸۷ ساعت 23:12 توسط ساسان سانبرانی
|